Skip to main content

بازی‌های تخیلی؛ راهی برای درک دیگران

پژوهش‌های روانشناسی پیوند مهمی را بین توانایی شرکت در بازی‌های تخیلی و تحول توانایی کودک در درک احساسات و باورهای دیگران نشان می‌دهد. این مطالعات نشان می‌داد هرچه بیشتر والدین در مورد احساساتشان در طول این تعامل‌ها با کودکان صحبت می‌کردند، کودکان بیشتر در این بازی‌های وانمودی و تخیلی شرکت می‌کردند و بالعکس. بنابراین این بازی‌های تخیلی باعث می‌شود کودکان بیشتر بتوانند دیدگاه‌ها و احساسات دیگران را در مورد موضوعات مختلف درک کنند.

همانطور که تماشای یک برنامه تلویزیونی فرصتی را فراهم می‌آورد تا بتوانید در مورد دنیای ذهنی دیگران صحبت کنید، در این بازی‌های تخیلی نیز امکان صحبت در مورد افکار و احساسات دیگران وجود دارد که به نوبه خود می‌تواند ظرفیت همدلی و درک دیدگاه دیگران را در کودک ایجاد کند.

به طور مثال وقتی شما با کودکتان عروسک‌بازی می‌کنید،‌ می‌توانید در مورد احساسات و افکار عروسک‌هایش صحبت کنید. با یک کودک بزرگتر می‌توانید مسابقه دارت یا خوانندگی داشته باشید و تظاهر کنید که هر دو افراد مشهوری هستید و با یکدیگر رقابت کنید، یا دانش‌آموزی هستید که از او درس فرا می‌گیرید.           

کودک نه تنها از اینکه وارد دنیای تخیلاتش شده‌اید لذت خواهد برد بلکه همچنین به او کمک خواهید کرد تا بتواند دیگران را بهتر درک کند، چیزی که به زندگی اجتماعی او در حال و آینده کمک زیادی خواهد کرد.

گوش سپردن به کودک

کودک نه تنها باید دیده و شنیده، بلکه باید فهمیده شود

کودک مانند هر بزرگسالی، سزاوار توجه، احترام و درک است. درک شدن باعث ایجاد همدلی، هم‌کوکی و اعتماد در رابطه والد و فرزند مانند هر رابطه دلبستگی دیگری می‌شود

اولین قدم در درک کودک این است که او به عنوان ذهنی مستقل در نظر گرفته شود، ذهنی که می‌تواند هیجان‌ها، نیازها، خواست‌ها و دیگر حالت‌های ذهنی را داشته باشد،.

هرچند گوش سپردن به کودک گاه تلاش آگاهانه‌ای را می‌طلبد، اما می‌تواند بعدها بخشی از رابطه طبیعی با کودک شود. با این حال، نباید به دنبال فرآیندی بی‌نقص بود زیرا عملا نمی‌توان آن را در هیچ رابطه‌ای یافت.

 هدف، خلق رابطه‌ای است که در آن ذهن کودک با نگاه کاوش‌گرانه و با کنجکاوی دیده شده و همزمان احساسات، عواطف و نیازهای پشت رفتار ما به عنوان والد نیز شنیده شود.